Dierenontmoetingen

Stadsblokken-Meinerswijk is op dit moment een oase van rust en huisvest bijzondere dieren. Met de bouw van 430 woningen zal het helaas gedaan zijn met de rust.

Nu er nog geen woonwijk staat, is het gebied niet alleen een ontmoetingsplek tussen Arnhem-Zuid en Arnhem-Noord, maar ook een ontmoeting met de dieren die daar leven. Daarom hebben wij verhalen over deze bijzondere ontmoetingen hieronder gebundeld.

De Lepelaar

Vroeger werd de lepelaar weinig in Europa aangetroffen, maar tegenwoordig is deze bijzondere vogel een algemene broedvogel in Nederland, vooral in het Westen van het land. Ook in het Oosten komt de lepelaar voor, zelfs in ons eigen Arnhemse Meinerswijk.  Met zijn witte verenkleed  en drukke heen en weer bewegingen valt hij meteen op. De lepelaar woelt met zijn lepelvormige snavel door ondiep water op zoek naar kleine visjes en andere waterdieren. Eenmaal een prooi gevonden, gooit de lepelaar deze in de lucht, vangt het met  geopende snavel op en slikt het vervolgens door.

 

 

Een verrekijker is geen overbodige luxe. Wanneer ik te dichtbij kom, vliegt de lepelaar weg. Begrijpelijk, ik eet ook liever rustig mijn eten op. Met een dankbaar gevoel dat ik mijn eten niet in de lucht hoef te gooien, loop ik verder door Meinerswijk.

De Wilde Eend

We zaten op een dam in de Rijn te wachten op een bever. Die bever wilde niet, maar we zagen zat wilde eenden. Zo’n wilde eend is niets bijzonders. Je kunt geen stuk water vinden zonder dat ze er rondzwemmen. Totdat je eens goed naar zo’n wilde eend kijkt. Het mannetje met zijn glimmende groene kop, het vrouwtje met haar prachtige bruine verenpatroon. Een van de eenden kwam tot vlakbij, snuffelde aan onze tassen of er wat te eten viel. Daarna ging ze zichzelf rustig langs de waterkant schoon zitten maken. Even later zagen we een moeder met haar kuikens langs zwemmen.

 

Als je goed kijkt naar een eend, zie je hoe bijzonder ze zijn. Je ziet ze hun snavel door het water bewegen om voedsel te zeven en moeders op hun kleintjes letten. Zo kan een wilde eend leuker zijn dan een bever in de verte. Zo wordt een uurtje wachten een uurtje genieten.

 

De Kleine Bonte Specht

Dit voorjaar lijken parken vergeven van spechten. Bij elke wandeling hoor of zie ik wel een specht. Zo leer ik hun geroffel, geroep en zelfs hun nesten kennen. Ze maken perfect ronde nestholtes. Daarvoor is de specht goed uitgerust: een scherpe bek, schok dempende nekspieren en een speciale schedel constructie om klappen mee op te vangen, grote scherpe klauwen en sterke stijve staartveren om zich schrap te zetten.

Later in het voorjaar komt er ook geluid uit de nestholtes. Zo wandel ik op een zonnige dag door Meinerswijk en hoor spechtengeroep. Ik kijk naar de boom waar ik langs loop en ja hoor, daar zit een nestholte. Wanneer ik verder loop zie ik plots een beweging vanuit mijn ooghoeken. Zou het?! Ik wacht een poosje… En ja! Plots verschijnt er een jonge specht in de nestholte! Een mooi klein pluizig bolletje met een rode kruin.

De Grauwe Gans

Rond 1980 was de grauwe gans een zeldzame broedvogel lees ik op de site van de vogelbescherming, maar nu zijn het stadsgenoten geworden. Ze passen beter bij het stadse leven dan je denkt, want net als mensen zijn grauwe ganzen sociale wezens die een partner zoeken voor het leven.

 

 In Meinerswijk hebben de ganzen minder op met mensen. Ze zijn niet zo aan ons gewend en hebben dus de neiging op te stijgen als je te dichtbij komt.  Ik probeerde er een paar te besluipen, maar ze trapten er niet in. Zo verloor ik dus mijn kans op een mooie ganzenkop en nam genoegen met twee uitslaande vleugels. Zo gaat dat in de natuur, je moet maar zien wat er te kijken valt.

Het Konijn

Op een zonnige ochtend zit ik met een vriendin op het terras van het paviljoen op de scheepswerf van de Stadsblokken. Het is hier aangenaam toeven in een oase van groen langs de rivier. Verderop klingelt het carillon van de Eusebiuskerk.

Kijk, op het strandje aan het water een konijn en een scholekster! Ik grijp naar mijn camera, maar de dieren zijn mij te snel af. Jammer, het was een mooi plaatje. Waar zie je dat nog: een konijn en een scholekster vanaf een terras midden in de stad?

 

Thuis zie ik tot mijn verbazing dat het konijn op de rode lijst van bedreigde dieren staat. Dat blijkt in zijn gebied van oorsprong te zijn: het Iberisch schiereiland. In Nederland komt het konijn wijdverspreid voor. Ze  mogen zelfs bejaagd worden om landbouw schade te voorkomen.

Maar konijnen hebben ook een positieve invloed op de ecologie: zij beïnvloeden de biodiversiteit positief en zorgen voor verbetering van de bodemvruchtbaarheid. En ook ik word positief beïnvloed terwijl ze hier vrolijk los rondhoppen.